Vaders vinden dat ze serieuzer genomen moeten worden bij de opvoeding van hun kinderen. Opvoedingsondersteuners, zoals medewerkers van een consultatiebureau, maar ook medewerkers in de kinderopvang zijn nog steeds meer gericht op moeders dan vaders. Dat blijkt uit het dinsdag verschenen rapport Vaderschap 2.0 van het kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit E-Quality.  

Beeldvorming

Verschuiving gaat geleidelijk
Hoewel vaders vinden dat ze serieuzer genomen moeten worden, maakt een klein aandeel van de vaders daadwerkelijk meer tijd voor vrij voor de kinderen. Toch groeit het aantal betrokken vaders geleidelijk. Vaders werken de laatste decennia iets minder en besteden meer uur per week aan specifieke zorgtaken. In 1980 was het gemiddeld 3,3 uur per week, in 2005 was het 6,3 uur per week. Toch zijn vrouwen nog steeds ruim twee keer zoveel tijd kwijt aan de zorg voor kinderen dan mannen.

Cruciale rol
Ferrier wijst professionele opvoeders op hun cruciale rol om de beeldvorming over vaders te veranderen. 'Het is belangrijk dat ze zich meer op vaders richten en hen voorlichting geven. Op die manier wordt het normaler en vanzelfsprekender dat zowel moeder als vader belast zijn met de opvoeding van kinderen. Het ‘traditionele' gezin zoals vroeger - papa kostwinner, mama blijft thuis - bestaat allang niet meer. Tegenwoordig is er een enorme diversiteit aan gezinsvormen, zoals eenoudergezinnen, stiefouders en ouders van hetzelfde geslacht. Een goede ontwikkeling is bekende vaders die aangeven de zorg voor kinderen erg belangrijk te vinden, zoals bijvoorbeeld Ali B, Bastiaan Ragas en Wilfred Genee. Dit zijn aansprekende rolmodellen.'